ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਾ

ਜਿੱਥੇ ਭੀੜ-ਸੋਰਸਡ ਸੁਰੱਖਿਆ ਭਟਕ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਭੀੜ-ਸੋਰਸਡ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜੇ ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਤੰਤਰ ਜੋ ਅਸਲੀ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਤਰਜੀਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਤੰਤਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਖ਼ਤਰਾ ਉਸ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਸਨੂੰ ਨਾਂ ਦੇਣਾ ਇਸਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਉਹ ਅਸਫਲਤਾ ਜਿਸਦੀ ਅਸੀਂ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ

ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਰ-ਕੇਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਭੀੜ-ਸੋਰਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ("ਕੀ ਇਸ ਖ਼ਾਸ ਜਵਾਬ ਨੇ ਨਿਯਮ ਤੋੜਿਆ?"), ਤਾਂ ਪੱਖਪਾਤ ਹਰ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅੱਜ ਕੌਣ ਵੋਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਲੂਪ ਅਸਲੀ ਨੁਕਸਾਨ ਫੜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਦੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵੱਲ ਖਿਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਅਸੀਂ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਭਟਕਣ ਨੂੰ ਦਿਖਣਯੋਗ ਅਤੇ ਮਹਿੰਗਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ।

ਇਸਦਾ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ

ਨਿਯਮ ਵੋਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ-ਭਾਸ਼ਾ ਗੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮ ਬਿਨਾਂ ਨਿਰਣੇ ਦੇ ਜਾਂਚਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਨਿਯਮ ਤਾਰੀਖ਼ ਲਗਾਇਆ, ਦਸਤਖ਼ਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਸਕਰਣ-ਪਿੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਜਵਾਬ 'ਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਿਰਣਾਇਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਕੋਈ ਫ਼ੈਸਲਾ ਗਲਤ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਪੀਲ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਸਮੀਖਿਆ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ-ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਮੂਲ ਨਿਰਣਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ), ਉਸੇ ਭੀੜ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜੋ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਢਾਂਚਾਗਤ ਵੱਖਰੇਵਾਂ ਲੋੜ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਟੁਕੜਾ ਹੈ।